สามัญสำนึกใช่ว่าจะถูกเสมอไป

เวลาทำความสะอาดเลนส์ สามัญสำนึกจะบอกเราว่า ถ้าพยายามมากพอ จะทำให้เลนส์ใสปิ๊งเหมือนใหม่ได้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันแทบเป็นไปไม่ได้เลย ด้วยบรรยากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นในกรุงเทพฯ ถ้าจะทำให้มันไร้ฝุ่นเหมือนวันแรกที่มันออกมาจากโรงงานคงต้องไปนั่งเช็ดเลนส์ในห้องผ่าตัด หรือตามแล็บของศูนย์กล้องใหญ่ๆ เท่านั้น

อย่างที่สองสามัญสำนึกมักจะบอกเราว่าฝุ่นเล็กๆ พวกนี้เป็นตัวการที่ทำให้ภาพออกมาห่วย ไม่สวย ไม่คม แต่ในความเป็นจริงแล้ว ฝุ่นพวกนี้แทบไม่ได้มีผลอะไรกับภาพเลย อาจจะมีการทำให้แสงกระเจิงบ้างประมาณ 0.0001% (แต่ฝุ่นที่ CCD/CMOS ต่างหากที่เป็นตัวมารทำลายภาพ)

อย่างที่สามสามัญสำนึกมักจะบอกเราว่าถ้าไม่ออกแรงเช็ด ฝุ่นและรอยนิ้วมือจะไม่หลุดออกไป (สำหรับคนที่โง่พอจะเอานิ้วไปแตะเลนส์ - ผมก็เป็นหนึ่งในคนโง่เหล่านั้น) แต่ในความเป็นจริงแล้ว น้ำยาเช็ดเลนส์ที่ดีๆ จะกำจัดคราบพวกนี้ออกไปได้เองโดยไม่ต้องออกแรง และกระดาษเช็ดเลนส์คุณภาพกลาง เมื่อใช้กับน้ำยาเช็ดเลนส์ดีๆ ก็จะดึงเอาฝุ่นออกไปได้เกือบหมดแล้ว

ดังนั้นเมื่อจะทำความสะอาดเลนส์ให้หยด (หรือสเปรย์) น้ำยาลงบนกระดาษเช็ดเลนส์ แล้วค่อยๆ จับมุมเหมือนขนมจีบ เอาส่วนที่มีน้ำยาลากไปบนผิวเลนส์จากตรงกลางออกไปริมๆ น้ำยาจะละลายคราบไขมัน และกระดาษที่ชื้นก็จะดูดฝุ่นออกมาเอง

และไม่ต้องไปสนใจคราบน้ำยาที่เหลือตรงขอบๆ เพราะมันแทบจะไม่มีผลต่อภาพเช่นกัน แต่ถ้าเป็นคนวิตกจริตมากๆ ก็เอา Lens Pen ค่อยๆ เช็ดคราบน้ำยาออกไปก็ได้ (แต่ถ้าใช้น้ำยาดีๆ มันแทบจะไม่เหลือคราบอยู่แล้ว)